Drukuj

Podańsko (do 1945 Puddenzig)

 Miejscowość leży 1 km na południe od Goleniowa, przy drodze prowadzącej do Stargardu, nieopodal przepływa rzeka Wiśniówka, prawy dopływ Iny.

Najstarsze osadnictwo na terenie Podańska miało miejsce w młodszej epoce kamienia neolit i epoce brązu (kultura łużycka), o czym świadczą przedwojenne znaleziska na polach i na dawnym cmentarzysku, następny duży rozwój osadniczy zanotowano w czasach rozwoju Cesarstwa Rzymskiego, o czym również świadczą znaleziska archeologiczne - rzymskie zapinki i paciorki. W 1268 roku wieś została wymieniona w dokumencie lokacyjnym miasta Goleniowa, w którym książę Barnim I darował ją miastu. Następny raz pojawiła się ona w 1314, w dokumencie nadającym miastu lubeckie prawa miejskie. Wytyczono wtedy nowe granice posiadłości ziemskich miasta, które sięgały wsi Podańsko. W roku 1327 wieś z należącymi do niej ziemiami książęta Otto I i Barnim III oddają miastu Goleniów. Od XIV do XVIII wieku należała do rodziny von Petersdorf, następnie (1777-1803) do rodu von Below i Fryderyka Wilhelma von Plotz, w 1803 ponownie stała się własnością von Petersdorfów.

                     fot. Podańsko lata 20-te XX w. Zdjęcie z kolekcj Jarosława Jancelewicza

Wieś powstała na planie ulicówki, później dobudowano założenie dworskie, a w XVIII wieku kościół.

Zabudowa wsi pochodzi głównie z przełomu XIX i XX wieku oraz budynki współczesne. Wieś należy do najbardziej estetycznych i zadbanych w gminie Goleniów, powoli staje się urokliwym przedmieściem miasta, cały czas rozbudowuje się w stronę Zabrodzia oraz Budna. W południowej części wsi znajduje się założenie dworskie z zabudowaniami folwarcznymi. Dwór został zniszczony po roku 1945, zostały zachowane jedynie fragmenty drzewostanu parkowego i, przebudowane gruntownie, zabudowania folwarczne, za założeniem dworskim znajduje się stary okazały dąb, pomnik przyrody, zaś w pobliskim zagajniku, bliżej drogi leśnej prowadzącej do Zabrodzia znajdują się resztki zaniedbanego już cmentarza ewangelickiego.

                                   Kościół -rok 2011 ,fot.Wojciech Janda

 

Na południowym krańcu wsi znajduje się kościół. Kościół filialny w Podańsku, pw. św. Stanisława Kostki to prosta, salowa, jednokondygnacyjna świątynia zbudowana na planie prostokąta. Dokładna data budowy nie jest znana, ale wszystko wskazuje na to, że kościół pochodzi z XVIII wieku. Kościół jest pokryty czterospadzistym dachem, a jego fundamenty zbudowane są z kamienia polnego. Jest to świątynia typu ryglowego (tzw. mur pruski). Ostrołukowe okna witrażowe i drzwi świadczą o przebudowie kościoła w stylu neogotyckim. Również wnętrze kościółka jest urządzone w podobnej tonacji. Obok kościoła stoi nieco starsza od niego (dzwony z 1657) drewniana wieża wsparta na kamiennych fundamentach. Przed wejściem znajduje się kamienna chrzcielnica z 1561. W latach 1959 i 1976 kościół przechodził remonty i renowacje. Dawniej wokół kościoła znajdował się cmentarz, dzisiaj nie zachowały się żadne nagrobki, a jedynie stojący bliżej drogi kamień pamięci poświęcony poległym mieszkańcom Podańska na frontach I wojny światowej.

                     fot.Wojciech Janda

Liczba mieszkańców na przestrzeni lat:

1734 - 50-70 mieszkańców

1871 - 180 mieszkańców- w tym  86 mężczyzn i 94 kobiety, 53 dzieci do 10 roku życia i 114 osób powyżej 10 roku życia, umiejących czytać i pisać

1905 - 127 mieszkańców

1925 -  140 mieszkańców

1939 -  182 mieszkańców

2000 – 158 mieszkańców

Mapa Podańska z 1922 roku

 

Źródło:wikipedia ,www.rugenwalde.de,własne

Autor: Wojciech Janda

Dodaj komentarz


Statystyki

Dziś14
Wczoraj20
Bieżący tydzień120
Bieżący miesiąc479
Ogólnie58100

Kubik-Rubik Joomla! Extensions

Szybki kontakt

Goleniowskie Stowarzyszenie Eksploracji Historycznej " Biały Grosz" 

Numer KRS - 628718

NIP  856-185-49-10

Regon - 364976503

Konto: Bank Pekao S.A. 19 1240 3839 1111 0010 6922 7270

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.